Zatrucia, które czasami zdarzaly sie dawniej, byly wlasnie spowodowane domieszka toksysterolu

Zatrucia, które czasami zdarzały się dawniej, były właśnie spowodowane domieszką toksysterolu. Obie witaminy D2 i Da nie rozpuszczają się w wodzie, natomiast rozpuszczają się wolejach, tłuszczach i rozpuszczalnikach tłuszczów. Dużo witaminy D zawiera tłuszcz ryby, żółtka jaja, zawierają ją też pokarmy roślinne, jeżeli były dostatecznie naświetlane promieniami słońca. W mleku witamina D znajduje się tylko w lecie, jeżeli krowy otrzymywały nasłoneczniony pokarm. Witamina D magazynuje się w ustroju w lecie i w związku z tym może być wydatkowana w zimie, kiedy brak jej w miesiącach zimowych w pożywieniu. Continue reading „Zatrucia, które czasami zdarzaly sie dawniej, byly wlasnie spowodowane domieszka toksysterolu”

Charakterystyczna cecha braku witaminy D jest zaburzenie przemiany wapniowo – fosforowej

Krzywica Charakterystyczną cechą braku witaminy ,D jest zaburzenie przemiany wapniowo – fosforowej, które prowadzi do choroby zwanej krzywicą (rhachitis},. W tej chorobie powstają zaburzenia w budowie kośćca w ustroju rosnącym. Najwyraźniej występują zmiany kośćca kończyn dolnych, klatki piersiowej i kręgosłupa . Zmiany polegają na tym, że tkanka chrzęstna i nowopowstająca kostna nie ulegają dostatecznemu uwapnieniu. Najwyraźniej występuj ą te zmiany w miejscach łączenia się trzonu kości z jej nasadą. Continue reading „Charakterystyczna cecha braku witaminy D jest zaburzenie przemiany wapniowo – fosforowej”

OSTRA MARTWICA TRZUSTKI

OSTRA MARTWICA TRZUSTKI (NECROSISPANCREATIS ACUTA) Określenie mianem: ostra martwica trzustki nazywa się chorobę polegającą na ostrej martwicy tkanki gruczołowej trzustki, przebiegającą przeważnie z równoczesną martwicą tkanki tłuszczowej zarówno trzustki, jak i jej otoczenia oraz z krwotokami w trzustce. Przypadki, w których wybitnie przeważają wylewy krwawe, noszą także miano: udar trzustkowy (apoplexia pancreatis), przypadki zaś z przewagą martwicy tkanki tłuszczowej znane są pod mianem, martwica trzustki Balserowska (necrosis pancreatis Balseli), ostra martwica trzustki zdarza się przeważnie w wieku średnim oraz starszym, zależnie od większej częstości w tych okresach życia przyczyn ją wywołujących. W statystyce sekcyjnej Karola Chodkowkiego na 19749 sekcyj było 42 przypadki ostrej martwicy trzustki, co stanowi 0,210% przypadków ostra martwica trzustki Z tego zestawienia wynika, ze: 1) u kobiet ostra martwica trzustki zdarza się prawie dwukrotnie częściej (w 6470 wszystkich przypadków martwicy) niż u mężczyzn oraz; 2) ostra martwica trzustki zdarza się najczęściej (w 6470 przypadków) między 41 a 60 rokiem życia; W Oddziale chirurgicznym Szpitala św. Jakuba w Wilnie na przeszło 6000 zabiegów operacyjnych, wykonanych w okresie 12-letnim, stwierdzono tylko 2 przypadki ostrej martwicy trzustki. W Klinice Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie ostrą martwicę trzustki spostrzegano tylko dwa razy na ogólną liczbę prawie 400 chorych. Continue reading „OSTRA MARTWICA TRZUSTKI”

Zintegrowana analiza wspiera ATXN1 jako gen ryzyka schizofrenii

Oddziaływanie białko-białko (PPI) ma charakter informacyjny w identyfikacji ukrytych genów ryzyka choroby, które mają skłonność do interakcji ze znanymi genami ryzyka, zwykle pracującymi razem w tym samym module choroby. Dzięki zintegrowanemu podejściu łączącemu informacje PPI z analizą ścieżki i ekspresji oraz badaniem asocjacyjnym całego genomu (GWAS), chcieliśmy znaleźć nowe geny ryzyka dla schizofrenii (SCZ). Wykazaliśmy, że ATXN1 był jedynym bezpośrednim partnerem PPI znanego genu ryzyka SCZ ZNF804A , a także miał bezpośredni PPI z innymi 18 znanymi genami ryzyka SCZ. ATXN1 służy jako jeden z głównych genów w sieci PPI zawierającej wiele znanych genów ryzyka SCZ, a ta sieć jest znacznie wzbogacona w szlak sygnalizacji MAPK. Continue reading „Zintegrowana analiza wspiera ATXN1 jako gen ryzyka schizofrenii”

Długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność terapii genowej czynnika IX w hemofilii B AD 3

S1 w Uzupełnieniu dodatkowym), pomimo obecności wektora w ślinie, moczu, nasieniu, kale lub osoczu przez maksymalnie 6 tygodni po przeniesieniu genów (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Żaden z pacjentów nie zgłosił żadnych nowych objawów podczas lub po podaniu wektora, w tym objawów typowo związanych z infekcją wirusową (np. Gorączka, pocenie się, ból mięśni, bóle brzucha i biegunka). Czynność czynnika IX
Rycina 1. Podsumowanie aktywności czynnika IX i funkcji wątroby po infuzji wektora u 10 pacjentów z hemofilią B. Średnie (. Continue reading „Długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność terapii genowej czynnika IX w hemofilii B AD 3”

Prednizolon i Mycobacterium indicus pranii w gruźliczym zapaleniu osierdzia AD 5

W obu grupach obserwowano podobny wzrost liczby limfocytów T CD4 +. Istotnie więcej pacjentów z grupy M. indicus pranii niż w grupie placebo miało reakcje w miejscu wstrzyknięcia (41,4% w porównaniu z 2,9%, P <0,001) (tabela S19 i ryc. S18 w dodatkowym dodatku). Chociaż większość z tych reakcji charakteryzowała się niewielkimi objawami zapalnymi (tj. Stwardnieniem, zaczerwienieniem i bólem), to w grupie M. 15,0% w stosunku do 1,0%, P <0,001). Continue reading „Prednizolon i Mycobacterium indicus pranii w gruźliczym zapaleniu osierdzia AD 5”

Randomizowana, kontrolowana próba aerosolowanej szczepionki przeciw odrze AD 6

Poziomy przeciwciał indukowane przez szczepionkę mają tendencję do zmniejszania się w czasie, ale naturalne wzmocnienie z krążącego wirusa odry może prowadzić do utrzymujących się lub zwiększających poziomów przeciwciał.26 Oparty na przypadkach system nadzoru wykazał, że wirus odry krążył w obszarze badania, 22, więc naturalne wzmocnienie poziomy przeciwciał u dzieci w obu grupach próbnych mogły osłabić różnicę w seropozytywności w dniu 364. Wyniki tego badania są istotne dla planowania przyszłych badań w celu ustalenia, w jaki sposób szczepionka przeciwko odrze w aerozolu może nadal przyczyniać się do realizacji dalszych polityk i celów w zakresie immunizacji odrą na całym świecie.1,18 Po pierwsze, szczepionka w aerozolu przeciw odrze może być skuteczna u osób starszych. dzieci. W krajach, w których występuje wysoki poziom szczepionek przeciwko odrze lub które znajdują się w fazie eliminacji, zaleca się szczepienie podstawowe w wieku 12 miesięcy. Po drugie, zalecana jest teraz druga dawka szczepionki przeciw odrze, aby chronić dzieci, które nie miały odpowiedzi na pierwszą dawkę i utrzymać 95% odporność na populację potrzebną do wyeliminowania odry27. W 2014 r. 145 Państwa członkowskie WHO wprowadziły strategię szczepień przeciwko odrze w dwóch dawkach.4. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba aerosolowanej szczepionki przeciw odrze AD 6”