W przypadkach choroby trzustki przebiegajacych z zaburzeniem przemiany weglowodanowej

W przypadkach choroby trzustki przebiegających z zaburzeniem przemiany węglowodanowej, objawiającym się przecukrzeniem krwi, poleca się leczenie insuliną w postaci podskórnych wstrzykiwań 10-15 jednostek rano i 5-10 jednostek insuliny w godzinach popołudniowych. Leczenie insuliną może być skuteczne także w chorobach trzustki przebiegających z nadmierną pobudliwością wysp Langerhansa, wskutek czego poziom cukru w krwi na czczo jest obniżony. W tych przypadkach wstrzykuje się insulinę po jedzeniu, by zapobiec pobudzeniu wysp Langerhansa przez pokarmowe przecukrzenie krwi. Ten sposób leczenia insuliną zadość czyni postulatowi oszczędzania chorej trzustki. Zaleganie soku trzustkowego w przewodach trzustkowych zwalcza się przepłukiwaniami dwunastnicy oraz podskórnymi wstrzykiwaniami 1/2-1 ml 1% pilokapiny (pilocarpinum muriaticum), a upośledzenie trawienia trzustkowego opoterapią, mianowicie przez podawanie doustne przetworów trzustki, np. Continue reading „W przypadkach choroby trzustki przebiegajacych z zaburzeniem przemiany weglowodanowej”

Zmniejszone potencjaly segmentacji sluchowej w schizofrenii pierwszego epizodu

Zaburzenia funkcji sceny słuchowej (ASA) są prawdopodobnie ważnym elementem symptomatologii schizofrenii. Segmentacja obiektu słuchowego, grupowanie sekwencyjnych elementów akustycznych w czasowo odrębne obiekty słuchowe, można ocenić za pomocą elektroencefalografii poprzez pomiar potencjału segmentacji słuchowej (ASP). Ponadto odpowiedzi N2 na początkowe i końcowe elementy obiektów słuchowych są zwiększone w stosunku do elementów przyśrodkowych, co może wskazywać wykrywanie krawędzi obiektu słuchowego (inicjowanie i kończenie). Zarówno modulacja ASP, jak i N2 są upośledzone w długotrwałej schizofrenii. Continue reading „Zmniejszone potencjaly segmentacji sluchowej w schizofrenii pierwszego epizodu”

Długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność terapii genowej czynnika IX w hemofilii B AD 4

W grupie otrzymującej dużą dawkę ilość koncentratu czynnika IX, która została użyta, spadła z mediany 2613 IU na kilogram (zakres międzyroczny od 1627 do 3487) do 92 IU na kilogram (zakres międzykwartylowy, 38 do 395), względna redukcja 96% (p = 0,03). Pomimo tego spadku liczby czynników, roczna liczba epizodów krwawienia dla całej grupy 10 pacjentów zmniejszyła się z mediany 15,5 epizodów krwawień (zakres międzykwartylowy, 10,3 do 19,3) na rok przed wlewem do 1,5 epizodów (zakres międzykwartylowy, 1,0 do 4,0) w roku po infuzji wektora, względne zmniejszenie o 90% (P = 0,009) (Figura 2B). Gdy rozważano tylko pacjentów w grupie przyjmującej dużą dawkę, roczna liczba epizodów krwawienia zmniejszyła się z mediany 16,5 epizodów (zakres międzykwartylowy, 12,5 do 27,0) do 1,0 epizodu (odległość międzykwartylowa, 0,8 do 2,5), względna redukcja 94 % (P = 0,03). Zdarzenia niepożądane
Tabela 2. Tabela 2. Podsumowanie zdarzeń niepożądanych. Tabela 3. Continue reading „Długoterminowe bezpieczeństwo i skuteczność terapii genowej czynnika IX w hemofilii B AD 4”

Randomizowana, kontrolowana próba aerosolowanej szczepionki przeciw odrze AD 4

W odniesieniu do wyników bezpieczeństwa obliczyliśmy odsetek dzieci (z 95-procentowymi przedziałami ufności), które otrzymały żądane lub niezamówione raporty o zdarzeniu niepożądanym lub poważnym zdarzeniu niepożądanym do dnia 91. Wyniki
Uczestnicy badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Kwalifikowalność, losowość i obserwacja dzieci w populacji populacyjnej. Dane dotyczące dzieci w zestawie pełnej analizy (788 dzieci w grupie aerozolowej i 796 dzieci w grupie podskórnej) podano w Rysunek S3 w Dodatku uzupełniającym; w tej analizie 48 dzieci zostało utraconych w celu obserwacji przed 91 dniem, a dane dotyczące 331 dzieci z brakującymi wynikami laboratoryjnymi z powodu uszkodzenia okazów podczas transportu zostały wyłączone z analizy pierwotnego punktu końcowego. ELISA oznacza test immunoenzymatyczny i test neutralizacji blaszki przeciwko PRNT.
Tabela 1. Continue reading „Randomizowana, kontrolowana próba aerosolowanej szczepionki przeciw odrze AD 4”

Rygorystyczna kontrola ciśnienia krwi i progresja niewydolności nerek u dzieci ad

Nadciśnienie występuje u około 50% dzieci z przewlekłą chorobą nerek. 9,9 Zarówno wysokie ciśnienie krwi, jak i zwiększone białkomocz są predykatorami progresji choroby nerek u dzieci z przewlekłą chorobą nerek, 10 dostarczających uzasadnienia dla leczenia farmakologicznego w celu kontroli ciśnienia krwi i zmniejszyć białkomocz. Przeprowadziliśmy międzynarodowe, wieloośrodkowe, wielo letnie badanie, w którym badano skuteczność zintensyfikowanej kontroli ciśnienia krwi, oprócz stałej terapii wysokimi dawkami z inhibitorem enzymu konwertującego angiotensynę (ACE), w opóźnianiu postępu choroby nerek u dzieci z różne typy zaburzeń czynności nerek. Metody
Projekt badania
Wpływ ścisłej kontroli ciśnienia krwi i hamowania ACE na progresję CRF u pacjentów pediatrycznych (ESCAPE) był zainicjowanym przez badacza, randomizowanym, kontrolowanym badaniem klinicznym. Zbadaliśmy, czy wzmożona kontrola ciśnienia krwi, mająca na celu uzyskanie 24-godzinnego ciśnienia krwi w niskim zakresie normy, spowolniłaby rozwój choroby nerek wśród dzieci z przewlekłą chorobą nerek, którzy otrzymywali stałą inhibitującą ACE terapię. Continue reading „Rygorystyczna kontrola ciśnienia krwi i progresja niewydolności nerek u dzieci ad”

Cisplatyna w porównaniu z cisplatyną i doksorubicyną w przypadku zapalenia wątroby typu standardowego ad 7

Niemniej jednak udało nam się wykluczyć, z prawdopodobieństwem 97,5%, zmniejszenie o ponad 4,1% częstości całkowitej resekcji w grupie leczonej cisplatyną w analizie zamiaru leczenia. Ponadto podobne wskaźniki przeżywalności w okresie 3 lat (95% i 93%) oraz przeżycia wolnego od zdarzeń (83% i 85%) w grupach otrzymujących cisplatynę i cisplatynę-doksorubicynę stanowią wsparcie dla nie mniejszej dokładności cisplatyny jako w porównaniu z cisplatyną-doksorubicyną i dobrze wrócą na ostateczne wyleczenie dzieci z hepatoblastoma o standardowym ryzyku. Nie można porównywać naszego wskaźnika całkowitej resekcji z danymi dotyczącymi całkowitego przeżycia i czasu przeżycia wolnego od zdarzeń z wynikami z innych badań z powodu różnic w stratyfikacji ryzyka wśród badań. Wyniki SIOPEL 3 są bardzo zachęcające. Od dawna wiadomo, że operacja ma doskonały odsetek powodzeń u dzieci z hepatoblastoma i że wątrobiakowłókna są bardzo wrażliwe na cisplatynę. Continue reading „Cisplatyna w porównaniu z cisplatyną i doksorubicyną w przypadku zapalenia wątroby typu standardowego ad 7”

Intensywność ciągłej terapii zastępowania nerki u pacjentów z chorobami krytycznymi ad

W odróżnieniu od innych badań, w których wyłącznie stosowano ciągłą terapię nerkozastępczą, w badaniu tym przypisano pacjentom protokół przerywanej lub ciągłej terapii nerkozastępczej w zależności od tego, czy są one odpowiednio stabilne hemodynamicznie, czy niestabilne. Projekt ten odzwierciedla praktykę kliniczną w Stanach Zjednoczonych i innych krajach, ale utrudnia przeprowadzenie formalnego porównania intensywności leczenia, które byłoby niezależne od konkretnego podejścia do leczenia. Przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane badanie, aby sprawdzić hipotezę, że zwiększenie intensywności ciągłej terapii nerkozastępczej zmniejszy śmiertelność po 90 dniach. Metody
Projekt badania
Randomized Evaluation of Normal versus Augmented Level (RENAL) Replacement Therapy Study było prospektywnym, randomizowanym, równoległym badaniem grupowym zaprojektowanym do oceny dwóch poziomów intensywności ciągłej terapii nerkozastępczej u krytycznie chorych z ostrym uszkodzeniem nerek. Badanie przeprowadzono między 30 grudnia 2005 r. Continue reading „Intensywność ciągłej terapii zastępowania nerki u pacjentów z chorobami krytycznymi ad”

Rygorystyczna kontrola ciśnienia krwi i progresja niewydolności nerek u dzieci czesc 4

Ponieważ po rozpoczęciu leczenia inhibitorem ACE spodziewany jest ostry spadek szybkości filtracji kłębuszkowej (<25%), 13 wskaźnik filtracji kłębuszkowej zarejestrowany 2 miesiące po rozpoczęciu podawania ramiprylu został wykorzystany jako punkt wyjściowy do analizy zmniejszenie szybkości przesączania kłębuszkowego w czasie. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany ciśnienia krwi, szybkość przesączania kłębuszkowego i wydalanie białka z moczem. Oceny laboratoryjne
Stężenie kreatyniny w surowicy i moczu oraz stężenie białka w moczu mierzono w centralnej lokalizacji, z zastosowaniem barwienia błękitem Coomassie do pomiaru poziomów białka i zmodyfikowanej reakcji Jaffé na oznaczenia kreatyniny. Szybkość filtracji kłębuszkowej oszacowano za pomocą wzoru Schwartza, 14 przy użyciu pomiarów stężenia kreatyniny w surowicy i wysokości i stałej o wartości 0,55; ta stała została potwierdzona w centralnym laboratorium i została wykorzystana podczas całego badania. Białkomocz wyrażono jako stosunek białka do kreatyniny, jak określono w 24-godzinnych próbkach moczu. Continue reading „Rygorystyczna kontrola ciśnienia krwi i progresja niewydolności nerek u dzieci czesc 4”

Korekta zespołu hiper-IgM związanego z chromosomem X przez allogeniczny przeszczep szpiku kostnego cd

Profilaktyka przeciw infekcji obejmowała hospitalizację w jednostce izolacyjnej Trexlera, doustne podawanie niewchłanialnych antybiotyków i cotygodniowe leczenie dożylną immunoglobuliną (200 mg na kilogram) przez cztery miesiące. Metody
Polimorfonuklearne komórki i komórki jednojądrzaste wyizolowano z krwi poddanej działaniu heparyny przez ekspozycję na dekstran, a następnie wirowanie Ficoll-Hypaque. Test E-rozety przeprowadzono przez inkubację komórek jednojądrzastych z czerwonymi komórkami leczonymi neuraminidazą od owcy.
Monocyty i limfocyty B wyizolowano przez sortowanie za pomocą specyficznego wobec CD14 przeciwciała LeuM3 (Becton Dickinson, San Diego, CA) i przeciwciała specyficznego względem CD19 (Becton Dickinson), odpowiednio, w sorterze komórek FACStar Plus (Becton Dickinson).
Ekspresję liganda CD40 oceniono za pomocą białka fuzyjnego CD40-immunoglobuliny (CD40-Fc) 22, jak opisano poprzednio, 3 po pięciogodzinnej inkubacji komórek tworzących E-rozeta z octanem mirystynianu forbolu i jonomycyną. Continue reading „Korekta zespołu hiper-IgM związanego z chromosomem X przez allogeniczny przeszczep szpiku kostnego cd”