Fizjologia Zmysl wechu

Zwoj klinowo-podniebiennny jest jednym ze zwojów współczulnych głowy. Mieści się on w dołku klinowo-podniebiennym (lossa sphenopalatina) bezpośrednio w bok od otworu klinowo-podniebiennego i styka się bezpośrednio z zatoką klinową i tylnymi komórkami sitowymi. Składa się on z włókien nerwowych i gwiaździstych komórek nerwowych trzech typów: ruchowych, czuciowych i współczulnych. Nerwy współczułe mają wpływ na kontrolę wydzielania błony śluzowej nosa i regulację rozszerzalności naczyń krwionośnych. Fizjologia Zmysł węchu otrzymuje bodźce z receptorów węchowych, znajdujących się w części węchowej błony śluzowej nosa. Continue reading „Fizjologia Zmysl wechu”

Stale wydzielanie gruczolów Bowmana

W tym celu natura zaopatrzyła tę okolicę w gruczoły Bowmana, wydzielające surowiczy płyn, który jest zawsze i który opłukuje błonę śluzową okolicy węchowej (membrana olfactoria) z jej zakończeniami nerwu węchowego. Stałe wydzielanie gruczołów Bowmana działa również jako czynnik oczyszczający, usuwający wszelki nadmiar substancji pachnących, które mogłyby porazić zmysł węchu wskutek nadmiernego podrażnienia identycznymi substancjami oraz zapobiega nowym bodźcom ze strony różnych substancji pachnących. U niższych zwierząt należy wspomnieć o dodatkowym narządzie węchowym, mianowicie o narządzie przy lemieszowym (organon oomeronasalis Jacobsoni). Jest on wysłany komórkami podobnymi jak właściwa okolica węchowa. Twór ten można . Continue reading „Stale wydzielanie gruczolów Bowmana”

WNIOSKI O SPRAWNOSCI TRZUSTKI NA PODSTAWIE BADANIA JEJ CZYNNOSCI

WNIOSKI O SPRAWNOŚCI TRZUSTKI NA PODSTAWIE BADANIA JEJ CZYNNOŚCI Rozejrzenie się w zachowaniu się zewnętrznego i wewnętrznego wydzielania trzustki na podstawie dotychczasowych metod doprowadza do wniosku, że żadna metoda sama przez się nie dostarcza danych, które by umożliwiały orzeczenie, że trzustka jest niewątpliwie dotknięta sprawą chorobową. Dlatego też dla stworzenia sobie sądu o stanie trzustki nie można ograniczać się do jednej tylko metody, lecz należy przeprowadzać badania wielostronne, przy tym nieraz – wielokrotnie w krótkich odstępach czasu, i uzyskane wyniki zestawiać z całym obrazem klinicznym. Niestety, na to może nie pozwolić ostry charakter choroby wymagający czasami szybkiego rozstrzygnięcia, czy nie trzeba zastosować natychmiast leczenia operacyjnego. W tych zwłaszcza przypadkach nie można przeważnie polegać na samym tylko wyniku badania sprawności trzustki. Wynik ten musi być jednak wzięty pod uwagę przy analizie całego obrazu chorobowego. Continue reading „WNIOSKI O SPRAWNOSCI TRZUSTKI NA PODSTAWIE BADANIA JEJ CZYNNOSCI”

BADANIE TRZUSTKI RADIOLOGICZNE

BADANIE TRZUSTKI RADIOLOGICZNE Trzustka nie może być uwidoczniona bezpośrednim badaniem radiologicznym, gdyż jej cień nie odróżnia się od cieni sąsiadujących z nią narządów. Bezpośrednio za pomocą badania radiograficznego może być wykryta jedynie kamica trzustkowa, gdy trzustka jest naszpikowana przez mnóstwo złogów wapniowych. Wszakże bliskie sąsiedztwo dwunastnicy, żołądka i pęcherzyka żółciowego których radiodiagnostyka jest już dokładnie rozbudowana, umożliwia w wielu przypadkach wnosić o stanie trzustki na podstawie obrazów radiologicznych, uzyskanych przez badanie tych narządów. Nie można, wprawdzie, orzec na podstawie samych tylko radiogramów, z jaką chorobą trzustki ma się do czynienia, gdyż rentgenogramy pozwalają tylko wnosić, czy trzustka nie jest przemieszczona, powiększona w całości lub w części albo na odwrót zmniejszona. Lecz i te wnioski, zestawione z całym obrazem klinicznym choroby, mogą dopomóc w należytym rozpoznaniu. Continue reading „BADANIE TRZUSTKI RADIOLOGICZNE”

Zmiany anatomiczne w poczatkowym okresie ostrej martwicy trzustki

Anatomia patologiczna. Zmiany anatomiczne w początkowym okresie ostrej martwicy trzustki polegają na tzw. ostrym szklistym obrzęku całej trzustki lub jej części bez objawów zapalenia i widocznego rozpadu komórek. Gołym okiem i obmacywaniem stwierdza się obrzmienie i stwardnienie trzustki, rozlane lub ograniczone. Towarzyszy temu nieraz obrzęk krezek okrężnicy poprzecznej i jelit cienkich, sieci większej i mniejszej. Continue reading „Zmiany anatomiczne w poczatkowym okresie ostrej martwicy trzustki”

Dysfunkcja motoryczna jako fenotyp posredni w schizofrenii i innych zaburzeniach psychotycznych: postep i perspektywy

Pierwotne nieprawidłowości motoryczne (PMA), jak stwierdzono u pacjentów ze schizofrenią, są ilościowo i jakościowo odrębnymi markerami nieprawidłowości w układzie motorycznym. PMA często określano jako zjawisko występujące w zaburzeniach ze spektrum schizofrenii. Jako główny mechanizm patofizjologiczny leżący u podstaw ekspresji PMA zaproponowano dysfunkcję sieci przednich i podkorowych. Jednakże obecnie nie jest jasne, czy takie mechanizmy są powszechne w schizofrenii i innych zaburzeniach psychotycznych. Continue reading „Dysfunkcja motoryczna jako fenotyp posredni w schizofrenii i innych zaburzeniach psychotycznych: postep i perspektywy”

Róznice dotyczace opieki po zakonczeniu zycia chorych na raka ze schizofrenia i bez niej: ogólnopolskie badanie kohortowe

Pacjenci z chorobą nowotworową ze schizofrenią mogą napotkać różnice w opiece na zakończenie życia, a nie jest jasne, czy schizofrenia wpływa na ich opiekę medyczną i leczenie. Przeprowadziliśmy ogólnopolskie badanie kohortowe oparte na populacji w oparciu o Narodową Bazę Badań nad Bezpieczeństwem Zdrowia na Tajwanie. Populacja badana obejmowała pacjentów> 20 lat, u których zdiagnozowano nowo rozpoznaną jedną z sześciu powszechnych postaci raka w latach 2000-2012 (kohorty schizofrenii: 1911 pacjentów z rakiem i schizofrenią, kohorta bez schizofrenii: 7644 pacjentów z rakiem bez schizofrenii). Wykorzystaliśmy model regresji wielokrotnej logistyki do analizy różnic w leczeniu medycznym między dwiema kohortami w końcowym 1 i 3 miesiącu życia. Continue reading „Róznice dotyczace opieki po zakonczeniu zycia chorych na raka ze schizofrenia i bez niej: ogólnopolskie badanie kohortowe”

Grupy glejaków W oparciu o mutacje promotorów 1p / 19q, IDH i TERT w nowotworach AD 6

Nie wydawało się to prawdą w przypadku pacjentów z glejakami stopnia IV: wiek w momencie rozpoznania i grupa molekularna były związane z wynikami u pacjentów z glejakami stopnia IV, a zmienne te nie były od siebie niezależne. Chociaż dane dotyczące całkowitego przeżycia były solidne w odniesieniu do wielkości próby i wykazywały zgodność między zestawami danych, należy je uznać za wstępne. Czynniki zakłócające, takie jak leczenie i stan metylacji MGMT, mogą wpływać na przeżycie. Ponadto charakterystyka biologiczna grup cząsteczkowych może odzwierciedlać dodatkowe zmienne prognostyczne. Na przykład, te grupy mogą być związane z położeniem wewnątrzmózgowym i charakterystyką naciekową nowotworu 17, co może wpływać na resekcyjność, planowanie promieniowania i następstwa, a zatem i wynik. Wymagane jest dalsze badanie wyników związanych z grupami, podzielonych na straty według kluczowych zmiennych klinicznych. Historycznie, klasyfikacja histologiczna i klasyfikacja infiltracyjnych glejaków zostały wykorzystane do określenia rokowania i interwencji terapeutycznych. Continue reading „Grupy glejaków W oparciu o mutacje promotorów 1p / 19q, IDH i TERT w nowotworach AD 6”