Multicenter Analiza mutacji glukocerebrozydazy w chorobie Parkinsona ad 6

Włączenie tej większej liczby przesiewowych mutacji (a nie tylko L444P i N370S) zwiększyło iloraz szans dla każdej mutacji, wśród pacjentów w porównaniu z grupą kontrolną, do 6,48 (95% CI, 3,78 do 11,09). Rozkład konkretnych mutacji GBA wśród żydowskich pacjentów aszkenazyjskich z chorobą Parkinsona, z których około 20% miało mutację GBA, pokazano na ryc. 2A. Około 20% zidentyfikowanych zmutowanych alleli nie było L444P ani N370S. Wśród nieżydowsko żydowskich poddanych cały region kodujący GBA został zsekwencjonowany w 1883 pacjentach i 1611 kontrolach; iloraz szans dla dowolnej mutacji GBA wynosił 6,51 (95% CI, 3,62 do 11,74). Rozkład mutacji zidentyfikowanych wśród nieżydowsko-żydowskich pacjentów (ryc. 2B) wskazuje, że aż 45% zmutowanych alleli można było przeoczyć, koncentrując się wyłącznie na N370S i L444P. Co więcej, 20 z 43 nie-aszkenazyjskich pacjentów pochodzenia żydowskiego, którzy mieli kompletne dane dotyczące sekwencji i mieli L444P, nosili inne zmiany pseudogenezy, a zatem mieli rekombinowane allele. Dane z pełnego sekwencjonowania zidentyfikowały dwa powszechne warianty GBA, E326K i T369M, które nie są patogenne u pacjentów z chorobą Gauchera.37 Żadna z mutacji nie miała znaczącego związku z chorobą Parkinsona (patrz Dodatek dodatkowy).
Siedemnastu pacjentów (w tym 13 Żydów aszkenazyjskich) miało dwie mutacje GBA. Trzynastu z tych pacjentów miało genotyp N370S / N370S, dwa miały genotyp N370S / R496H, jeden miał genotyp N370S / V394L, a jeden miał genotyp N370S / L444P.
Stwierdzono, że wiek zachorowania był istotnie niższy wśród pacjentów z mutacjami GBA w porównaniu z tymi bez mutacji (P <0,001), średni wiek odpowiednio 54,9 lat i 58,8 lat. Średni czas od diagnozy do oceny wynosił 7,8 lat w obu grupach.
Informacje o rodzinnej historii parkinsonizmu były dostępne dla 4401 badanych pacjentów. W sumie 18% pacjentów bez mutacji GBA zgłosiło posiadanie krewnego pierwszego lub drugiego stopnia z chorobą Parkinsona, w porównaniu z 24% pacjentów z mutacją GBA (P = 0,006).
Rycina 3. Rycina 3. Objawy kliniczne choroby Parkinsona u badanych pacjentów z mutacją GBA i bez mutacji. Liczbę pacjentów, u których zarejestrowano obecność lub brak każdego z objawów wskazano poniżej pary słupków. Liczbę pacjentów z objawami podano na górze każdego paska.
Częstość siedmiu objawów klinicznych związanych z chorobą Parkinsona u pacjentów z mutacjami GBA i bez mutacji pokazano na rycinie 3. Ogólnie profil objawów dla obu grup był podobny, chociaż mutacje wiązały się ze znacznie niższą częstotliwością asymetrycznego początku (P <0,001), spowolnienie ruchowe (P <0,001), drżenie spoczynkowe (P = 0,03) i sztywność (P <0,001). Nie było istotnej różnicy między obiema grupami pod względem częstości niedociśnienia ortostatycznego (P = 0,26) lub niestabilności postawy (p = 0,12). Spośród 1948 pacjentów, u których zarejestrowano obecność lub brak zmian poznawczych, zmiany odnotowano u 26% pacjentów z mutacjami i 19% bez tych (P = 0,007).
Dyskusja
Wyniki naszej analizy wskazują, że istnieje związek między mutacjami GBA a chorobą Parkinsona
[więcej w: dentysta bydgoszcz, Dentysta warszawa, ortodonta wrocław ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta bydgoszcz Dentysta warszawa ortodonta wrocław