Intensywność ciągłej terapii zastępowania nerki u pacjentów z chorobami krytycznymi ad

W odróżnieniu od innych badań, w których wyłącznie stosowano ciągłą terapię nerkozastępczą, w badaniu tym przypisano pacjentom protokół przerywanej lub ciągłej terapii nerkozastępczej w zależności od tego, czy są one odpowiednio stabilne hemodynamicznie, czy niestabilne. Projekt ten odzwierciedla praktykę kliniczną w Stanach Zjednoczonych i innych krajach, ale utrudnia przeprowadzenie formalnego porównania intensywności leczenia, które byłoby niezależne od konkretnego podejścia do leczenia. Przeprowadziliśmy randomizowane, kontrolowane badanie, aby sprawdzić hipotezę, że zwiększenie intensywności ciągłej terapii nerkozastępczej zmniejszy śmiertelność po 90 dniach. Metody
Projekt badania
Randomized Evaluation of Normal versus Augmented Level (RENAL) Replacement Therapy Study było prospektywnym, randomizowanym, równoległym badaniem grupowym zaprojektowanym do oceny dwóch poziomów intensywności ciągłej terapii nerkozastępczej u krytycznie chorych z ostrym uszkodzeniem nerek. Badanie przeprowadzono między 30 grudnia 2005 r. A 28 listopada 2008 r. Na 35 oddziałach intensywnej terapii w Australii i Nowej Zelandii. Protokół badania jest opisany w Dodatku Uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Został zatwierdzony przez komitety ds. Etyki ludzkiej Uniwersytetu w Sydney i wszystkich uczestniczących instytucji. Integralność zbierania danych została zweryfikowana przez zespół George Institute for International Health Monitoring. Niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo dokonał przeglądu danych dotyczących bezpieczeństwa i wyników tymczasowych w celu zapewnienia doradztwa komitetowi zarządzającemu próbą, gdyby takie analizy udowodniły ponad wszelką wątpliwość, że rozszerzona terapia nerkozastępcza doprowadziła do korzyści lub szkody netto w zakresie śmiertelności .
Badana populacja
Pacjenci byli uprawnieni do włączenia do badania, jeśli byli w stanie krytycznym, mieli 18 lat lub więcej, byli dotknięci ostrym uszkodzeniem nerek, zostali uznani przez klinicystę leczenia za wymagającego leczenia nerkozastępczego i spełnili co najmniej jedno z następujących kryteriów: skąpomocz (mocz wydajność <100 ml w okresie 6 godzin), która nie odpowiadała na środki do resuscytacji płynów, stężenie potasu przekraczające 6,5 mmol na litr, poważna kwasowość (pH <7,2), poziom azotu mocznikowego w osoczu powyżej 70 mg na decylitr (25 mmol na litr), stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 3,4 mg na decylitr (300 .mol na litr) lub obecność klinicznie znaczącego obrzęku narządów (np. obrzęk płuc). Pisemną świadomą zgodę uzyskano od pacjenta lub odpowiedzialnego surogatu za pomocą apriorycznej lub opóźnionej zgody. (Szczegółowy opis opóźnionej zgody znajduje się w dodatkowym dodatku).
Pacjenci, którzy otrzymali jakąkolwiek wcześniejszą terapię nerkozastępczą podczas tego samego przyjęcia do szpitala lub którzy byli poddani dializie podtrzymującej w schyłkowej fazie choroby nerek, nie kwalifikowali się do badania. (Szczegółowa lista kryteriów włączenia i wykluczenia oraz kryteria zaprzestania leczenia badawczego znajdują się w Dodatku uzupełniającym).
Interwencja
Pacjenci w obu grupach byli leczeni ciągłą hemodiafiltracją żylno-żylną. Płyn wymienny dostarczono do obwodu pozaustrojowego za filtrem (tj. Po rozcieńczeniu), przy stosunku stosunku dializatu do płynu zastępczego 1: 1
[więcej w: dentysta Warszawa Bemowo, dentysta płock, oprogramowanie stomatologiczne ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta płock dentysta Warszawa Bemowo oprogramowanie stomatologiczne